Pod oryginalną nazwą kryje się rzeczywiście zaskakująca roślina.Liście wielu drzew i krzewów jesienią z zielonych stają się czerwone, a u pierisów odwrotnie.Barwa liści zmienia się na wiosnę i to z czerwonej na zieloną. Zimozielony, zwarty gęsty krzew o kulistym pokroju osiągający maksymalnie około 2,0 m wysokości.Liście lancetowate, ciemno - zielone, wąskie, długie na 5 do 10 cm, skupione na szczytach pędów w okółkach.Młode przyrosty czerwone, z wiekiem jaśniejące. O urodzie odmiany Forest Flame decydują przede wszystkim liście, które wiosną przechodzą od ognistej czerwieni, poprzez delikatne róże, tony kremowe i seledynowe, aż do butelkowej zieleni. Kwiaty rozwijają się w końcu kwietnia.Mają formę okazałych kwiatostanów złożonych z drobnych, białych beczułkowatych kwiatów skupionych w przewisające wiechy.Szczególnie efektowne są starsze krzewy, bo kwitną bardzo obfcie. Pierisy lubią kwaśne, próchnicze podłoże, dlatego doskonale nadają się do uzupełnienia rabat z wrzosami, wrzośćcami, różanecznikami, czy azaliami.Dobrze wyglądają też w towarzystwie iglaków i innych roślin zimozielonych - ostrokrzewów, bukszpanów, laurowiśni.Te piękne krzewy wymagają gleb kwaśnych, umiarkowanie wilgotnych, z dużą zawartością próchnicy. Większość pierisów lubi miejsca w pełnym słońcu, niektóre tolerują światło rozproszone.Stanowisko musi być dobrze osłonięte od wiatru.Wiosną, gdy są zapowiadane przymrozki, warto okrywać całe rośliny siatką cieniującą, lub agrowłókniną. Nazwa łacińska: Pieris japonica "Forest flame". |
| Wysokość: | 2 m |
| Rozstaw: | 1 m |
| Stanowisko: | słoneczne |
| Gleba: | przepuszczalna |
| Odczyn gleby: | ph 4,5.0-6.0 |
| Podlewanie: | okazjonalne |
| Mrozoodporność: | pełna |
| Zapach: | brak |
| Cięcie: | brak |
Opis